Sulat-kamay

Hanga ako sa mga tao. Npakatalented nila., nakakain gamit ang spoon and fork (take note di yan pork), pagsayaw, pagkanta, pag-iskandalo at marami pa. Pero tutuon tayo sa art of writing. (Tan-tan—tanana!). Sulat-Kamay!!
Sa lahat ng hayop, mga tao ang nakakasulat, it’s a fact na sila lamang ang tinuruan magsulat, nag-aral magsulat, at pinasusulatan. Ang tanging pagkakaiba ay ang handwriting o sulat-kamay.- Isang uri ng sining ng pagsulat sa pamamagitan ng kamay sa halip na gumamit ng mga aparato o makinarya. Itinuturing ito na isa sa mga mahahalagang kasangkapan sa pakikipag-ugnyan at sa pakikipagtalastasan o kumunikasyon.
Magkakaiba nag sulat-kamay ng iba’t ibang tao bagamat kariniwang silang gumagamit ng iisa o magkatulad na mga alpabeto. Iba-iba ang itsura at paraan nila ng pagsulat ng mga titik. Pinagbabawal ang batas ang mapanlinlang na paggaya o pagkopya sa pirma ng ibang tao.
Sa ngayon la na ng halaga ang sulat-kamay. Sa impluwensya ng MS Word at internet. Mas mabuti na nga yun. Sa ganong paraan din a mauubos ang mga puno sa gubat. Pero, nakakasama nga lang ang computer sa mata, at pag nakaharap ka na di ka na makaalis. Di mo na rin malalanghap ang simoy ng hangin. Pero ang malas lang e...pag nag-brownout. La na. Bye chatmates, yahoo, google, youtube, friendster, facebook, at websearch.
Ikaw. Ssaan mo igugul ang natitirang oras? Sa pagte-text? Hindi na silang nag-aatubiling basahin ang Bible, encyclopedia, almanac, legends, fables, tula, storybooks, pocketbooks at iba pang book.
Ayon sa Ancient Pinoys, ang pagsulat ay nag-umpisa ang pagsusulat sa mga kawayan at dahon. Ibig sabihin ang panliligaw noon ay text message na. Wow! Nax naman. Sa ngayon, sa ‘tingin ko’, umunlad na ang Pinas (sa pagsusulat lamang).Noon magaganda ang sulat. Kita mo yung pirma ni Quezon? Sa ngayon. Wow! May sulat-bata (sulat-kamay ng grade one student), kahig-manok (yun bang, sulat-kamay, pirma pa), at Alibata (e…natural nay an kay lolo, pasmado e).
Back to pass ( o Samurai Jack). Calligraphy. Tawag sa sistema ng pagsulat ng mga Chino o Chinese. Gamit ang mga Chinese characters. Mas mabuti nga sila, napapahalgahan nila ang kultura. Di tulad sa’tin. Si Kuya Kim na lang nakaka-alala.
Kita niyo yan ang nasa ilalim ng Matanglawin? Pag ita-translate yun Matanglawin pa rin yun. Hehehehe. Pwedi natin sigurong gamitin ang Alibata sa AP classes. Tapos gagawa tayo ng novel in Alibta mode. Akakalahin nila, Korean novel yun pala Pinoy novel.
What is good typing or writing? Para sa’kin writing. Sa paraang ito na i-improve ang sulat-kamay ko at nakakalanghap pa akong fresh air. Pero na atang fresh sa taong ito. Hehehehe. Mabuti rin ito. Kesa computer na type. Type Type. Tigil. Erase, may mali. Balik sa type. Type. Type. Tigil uli. May “ S” ang teeth. Balik. Type. Type. Type. Tigil na naman. Erase, wrong spelling. Ahhhh! Walang tigil. Malas din, sapagkat pag walang ink lang print. Pag alang USB, lang save. Pag alang internet, lang typing. Typewriter ka na lang. Pare-pareho naman silang gumagamit ng tinta. Kaso mahal naman ink nila. Kesa pagsulat. Bibili ka lang ng bagong ballpen pag naubos ang tinta. Pero, malas din. Pag out of stock, edi lapis na lang. Yun. Sulat ka na. Sulat. Sulat. Sulat. Tigil. Mali, crossout. Yun lang simple. Pero pag ipa-publish mo. Sa typing din ito hahantung. Hahahaha! Kay malas ng tao. Dito rin pala ito hahantung. Ika nga, sa hinba-haba ng prosesyon sa simbahan din ang tuloy. Dito sa hinaba-haba ng sulat, pag ipa-publish sa typing hahantung.